پرسپوليس 2 - 0 راه آهن

پيام 0 - 1 استقلال | فولاد 4 - 1 ذوب آهن

و فصلي ديگر نيز در فوتبال ايران به پايان رسيد! شايد قهرماني استقلال غيرممکن به نظر ميرسيد، اما همه چيز دست به دست هم داد تا با شکست سنگين ذوب آهن در خوزستان و پيروزي استقلال در مشهد، امتياز استقلال و ذوب آهن برابر شود و استقلال با تفاضل بهتر، قهرمان ايران شود. مس کرمان نيز پيکان را 4-0 شکست داد تا با قرار گرفتن در مکان سوم، سهميه ي ليگ قهرمانان آسياي فصل آينده را کسب کند.

اين فصل، فصلي بد براي پرسپوليس بود. تيمي که فوق العاده غير قابل پيش بيني شده بود! در روزي که انتظاري از آن نميرفت به راحتي پيروز ميشد و چند روز بعد شکستي سخت ميخورد. عملکرد پرسپوليس در اين فصل غير قابل دفاع بود و تنها لطفي که ميتوان در حق اين تيم کرد، عدم تغيير کادر فني و جدا نشدن مهره هاي کليدي از اين تيم است!

اين فصل، فصلي بود که ضعف هاي فوتبال کشور ما به همگان ثابت شد. فصلي که در آن اکثر تيم هاي ليگ آن هم نه يک بار، بلکه چند بار سرمربي خود را در آن تغيير دادند. تيم ملي دو بار سرمربي تغيير داد و ضعيف ترين نتايج بين المللي چه در سطح ملي و چه در سطح باشگاهي براي کشور عزيزمان، ايران، به دست آمد.

عوامل ناکامي فوتبال باشگاهي ما، دقيقاً همان سه عاملي هستند که آقاي حاج رضايي (کارشناس فوتبال) هميشه به آن ها اشاره دارند: مديريت - برنامه ريزي - سرمايه

سه عاملي که در بيش تر کشور ها فوتبال را به يک تجارت تبديل کرده اند در حالي که در ايران، فوتبال فقط و فقط يک خرج اضافي روي دولت است و مشخص است که دولتي که تحت فشار است، مردمش نيز تحت فشار هاي مختلف از جمله فشار اقتصادي قرار ميگيرند.

اما همه چيز به اينجا ختم نميشود، دولت کشور ما به هيچ وجه قصد ندارد چيزي را به دستان قدرتمند بخش خصوصي بسپارد و مطمئناً اين به معناي ناکامي هاي بيش تر در فوتبال است.

به اميد روزي که اين قدر از دست اين فوتبال غير حرفه اي حرص نخوريم!